การเปลี่ยนแปลงความดันเป็นระยะ จะเกิดขึ้นในท่อไอดี โดยช่วงชักของกระบอกสูบ คลื่นความดันเหล่านี้ จะไหลผ่านท่อไอดี และจะสะท้อนกลับโดยวาล์วไอดีที่ปิดอยู่ ความยาวท่อไอดี จะได้รับการปรับให้เข้ากับไทม์มิ่งวาล์วอย่างพอดี เพื่อให้แน่ใจว่าความดันสูงสุดของคลื่นอากาศที่สะท้อนไปมา จะไปถึงวาล์วไอดี ก่อนสิ้นสุดช่วงการเปิดของมันเอง ซึ่งจะทำให้เกิดผลจากการชาร์จตามหลังได้ ในลักษณะนี้ ผลจากการชาร์จตามหลังนี้ ทำให้ได้ปริมาณส่วนผสมบริสุทธ์ที่เข้าไปในกระบอกสูบ เป็นจำนวนมาก
ข้อดีของระบบไอดีแบบควบคุมเฉพาะส่วน คือ มีท่อไอดีทั้งแบบสั้น และ แบบยาว
ท่อไอดีที่สั้น หรือท่อไอดีที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ จะส่งผลให้เกิดค่าเอาต์พุตสูงขึ้น ในช่วงความเร็วรอบเครื่องสูง และ แรงบิดต่ำลงในช่วงความเร็วรอบเครื่องระดับกลาง ท่อไอดีที่ยาว หรือท่อไอดีที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดเล็ก จะทำให้เกิดแรงบิดสูงในช่วงความเร็วรอบเครื่องระดับกลาง
ท่อส่วนแรก จะอยู่ก่อนท่อโค้งของแนวกระบอกสูบสองแนว
เมื่อ วาล์วลิ้นอากาศปิด ท่อส่วนแรกและท่อโค้ง จะทำงานร่วมกันเป็นท่อไอดีแบบยาว ในช่วงความเร็วรอบเครื่องระดับกลาง แนวแก๊สจะทำให้แรงบิดเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ลิ้นอากาศเชื่อมต่อ ระหว่างแนวกระบอกสูบทั้งสองแนว เปิดออก เพื่อที่จะเพิ่มเอาต์พุตในช่วงความเร็วรอบเครื่องสูง ผลที่ตามมา คือการเคลื่อนไหวของท่อส่วนแรกจะลดลงไปอย่างมาก จากนั้น ท่อโค้งขนาดสั้น จะมีผลให้สามารถเพิ่มค่าเอาต์พุตในช่วงความเร็วรอบเครื่องสูง
ถ้าความเร็วไม่ถึงความเร็วเปลี่ยนการทำงาน ชุดควบคุม DME จะสั่งงานมอเตอร์ไฟฟ้าให้ปิดลิ้นอากาศ ถ้าทำความเร็วเกินความเร็วเปลี่ยนการทำงาน ลิ้นอากาศจะเปิดอีกครั้ง
ความเร็วเปลี่ยนการทำงาน สำหรับการเริ่มทำงานหรือการหยุดการทำงาน จะเปลี่ยนแปลงขึ้นลง โดยขึ้นอยู่กับกันและกัน (ฮิสเตอรีซิส) เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการเปิดและปิดในเวลาต่อเนื่องกันอย่างรวดเร็ว
การปิดหรือการเปิดของฝาปิด ทำได้โดยทอร์ชั่นสปริงที่แกนลิ้นอากาศ
ซึ่งทำให้มั่นใจได้ว่า ลิ้นอากาศเชื่อมต่อยังคงเปิดอยู่เสมอ ในกรณีที่เกิดความผิดปกติขึ้นในการทำงานของลิ้นอากาศไฟฟ้า และยังทำให้มั่นใจได้อีกว่า จะสามารถส่งกำลังเครื่องยนต์ทั้งหมดได้ ในช่วงความเร็วรอบเครื่องสูง (เช่น สำหรับการแซง) ตำแหน่งปกติของลิ้นอากาศ จะเป็น ”เปิด”
มอเตอร์ไฟฟ้าจะรับการสั่งงานโดยตรงจากชุดส่งเอาต์พุตของชุดควบคุม DME